நம்பும் பொய், நண்பர் ஆர். எஸ். பிரசன்னாவின் ஒரு புதிய குறும்படம். இதற்கு முன் பார்த்த இவரின் இனி பயம் இல்லை, மிகவும் பிடித்திருந்ததால் கொஞ்சம் எதிர்பார்புடன் தான் பார்க்க உட்கார்ந்தேன். இரண்டு நடிகர்களுடன் சேர்த்து, மொத்தமாய் ஒரு டஜன் ஆட்கள் படத்தில் வேலை செய்திருந்தால் அதிகம். அதிலும் ஒரு நல்ல 10 நிமிடப் படம் கொடுக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையை அளிக்கும் படம்.
இரு நண்பர்களுக்குள் நடக்கும் ஒரு சாதாரண சம்பாஷணையும், அதற்கு காரணமாயிருக்கும் ஒரு சம்பவமும் தான் கதைக்களன். இயல்பாய் ஆரம்பித்து சுவாரசியமாக போகிறது. திருப்பத்திற்கு திருப்பமாய் முடிகிறது. முதல் ஐந்து நிமிடங்கள் கலக்கல். அதற்கு பின்னர் கொஞ்சம் சம்பவங்களை இழுப்பதாய் தோன்றுகிறது. சுத்தத் தமிழ் கவிதையும் கதையோடு ஒட்டாமல் போகிறது. மற்றபடி அந்த எதிர்பாராத தன்மையை கடைசி வரை கொண்டு சென்றதற்காக ஒரு கைக்குலுக்கல்.
நடித்த இருவரும் எளிமையாக நடித்திருந்தாலும், கனவு காணும் நண்பரின்(மனோஜ்) டையாலாக் டெலிவரியில் நிறையவே artificialness தெரிகிறது(weird dream da என்னும் இடத்தில் யதார்த்தமாய் இருந்தாலும் போகப் போக அது காணாமல் போகிறது). ப்ரவீன் கலக்கல். காமெண்ட்ஸில் ஒருவர் சொன்னது போல அந்த பியானோ சோலோ வருடிக் கொண்டு செல்கிறது. அடிதடி காட்சியில் மெல்லிசை, ஹாலிவுட்டில் பேர் போன ஒரு டெக்னிக். இருட்டு ரூமில் காமிராமேனும், எடிட்டரும் விளையாடி இருக்கிறார்கள். காமிராமேன் புத்தகத்தில் உள்ள மாதிரியே க்ளோசப்பில் இருந்து, மிட் ரேஞ்ச் சென்று பிறகு டாப் ஆங்கிள் லாங் ஷாட் போகிறார். சட்டென்று வரும் அந்த அழகான ட்ராலி ஷாட் பற்றி கேட்க வேண்டும்.
இதைப்போல ஆங்காங்கு கட் செய்யப்பட்டு, மற்றொரு இடத்தில் கதை நகரும் பாணி நிறையவே பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும், இந்த பத்து நிமிடத்தில் அதை துல்லியமாக எடுத்துக்காட்டிய பிரசன்னா கவனிக்கப்பட வேண்டியவர். கடைசியில் டைட்டில்ஸில் ஒரு ஹெவி மெட்டல் பாட்டுப் போட்டிருந்தால், படத்தில் இருந்த ஹெவினெஸ் கொஞ்சம் குறைந்திருக்கலாம். குட் ஷோ !!